Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010
Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Βασιλική Γεωργιάδου:ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ:Zeev Sternhell, Ο Αντι-Διαφωτισμός. Από τον 18ο Αιώνα ως τον Ψυχρό Πόλεμο, μτφ. Άννα Καρακατσούλη, επιμ. Α. Κιούπκιολης, Εκδ. Πόλις, Αθήνα 2009 (τίτλος πρωτοτ. Les anti-Lumières. Du XVIIIe siècle à la guerre froide, Librairie Arthème Fayard, 2006), 627 σελ
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Στη σημερινή συνάντηση συζητήθηκε, ειδικότερα, η προοπτική συνεργασίας στη Θεσσαλονίκη, όπου ΣΥΝ και Οικολόγοι Πράσινοι επιδιώκουν την ανατροπή των σημερινών διοικήσεων σε νομαρχία και δήμο, καθώς θεωρείται ότι αυτές συντελούν στην εξάπλωση του λεγόμενου «εθνολαϊκισμού»...........KLIK
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
Εκπτώσεις και άλλα.. ΣΤΟΥ σαρανταμηλακοκκινου
διαλέεεεχτε... τρελαθηκε τ'αφεντικό τα δινει ολα τζαμπα...
εδώ:http://sarantamilakokkina.wordpress.com/2010/01/15/ekptoseis/#comment-352
εδώ:http://sarantamilakokkina.wordpress.com/2010/01/15/ekptoseis/#comment-352
μερικά σχολια του Αποσπεριτη για το Μεσολόγγι την Πανευρωπαική διασταση της ελληνικής επαναστασης και τις παρεξηγησεις μεταξύ φιλελλήνων και ελληνων επαναστατων του '21
το Μεσολόγγι του 1826 υπήρξε – και συνεχίζει να είναι – το κατ’ εξοχήν σύμβολο μιας κοινής ευρωπαϊκής αντίληψης και στάσης απέναντι στο δεσποτισμό και την απολυταρχία. Μειοψηφικής στον καιρό της, όπως και σε όλους τους καιρούς που ακολούθησαν.
Υπάρχουν κι άλλες κοινές ευρωπαϊκές περιπέτειες, όπως ο Ισπανικός Εμφύλιος. Αλλά, δεν είναι το ίδιο.
… Το ενδιαφερον εδώ ειναι οτι ο Ερικ Χομπσμαουμ , στον ”αιωνα των επαναστασεων ” ευρισκε οτι το Ενδιαφερον και η συμμετοχή των πολιτικά φιλελευθερων Φιλλεληνων στην Ελληνική Επανασταση του 21 – στην δευτερη τοτε επανασταση στην Ευρωπη μετά την Γαλλική κατα της απολυταρχιας
, μπορει να συγκριθει ακριβώς με την διεθνή συμμετοχή
Δημοκρατων , αριστερών,αναρχικών κλπ που βρεθηκαν στο πλευρό της Δημοκρατικής Ισπανιας και κατα του Φασισμου…
-----------------------------------------
Α ναι ! ξερεις αυτό το ποστ εχει πολύ ψωμια ..Απο πολλές πλευρές ..
Η πρωτη: Πραγματι η ελληνική επανασταση συγκεντρωσε ολο το πληθος των ηττημενων επαναστατων της Ευρώπης -αυτών που ειχαν ελπίσει με την γαλλική επανασταση, ειχαν ηττηθει , ησαν πολλοι απο αυτους φυγάδες και ειδαν στην ελληνική επανασταση την δευτερη ευκαιρια …
η Δευτερη : Αυτη η διεθνιστικη φαση του Εθνικισμου-ακριβώς επειδή ”πονώ για την δική μου καταπιεσμενη πατριδα-συμπονώ και ι αλλα καταπιεσμενα εθνη στην Ευρωπη ”συνεχισε σε ολο το πρωτο μισο του 19ου αιωνα ..Δεν αφορουσε μονο στην Ελλάδα αλλά ας πουμε και στην Επανασταση στην Λατινική αμερική κλπ
Μετα το δευτερο μισο του 19ου αιωνα ο εθνικισμός αρχιζει να γινεται ολοκληρωτικός -κυριως στηνΓερμανια και Γαλλια (και μυστηριωδως αντισημιτιος -Υποθεση Ντρευφους”)
Η Τριτη .
Το οτι ο Δημοκρατικός φιλελληνισμός συνεπεσε να ειναι και ρομαντικός συνεβαλε και στην ρομαντική Εικονα που εχουν ακομα οι Ελληνες για τον Εαυτό τους (στοιχειο της εθνικής μας Ιδεολογιας) ..
Γιατί ; Γιατί πολύ απλά -εκεινη την εποχή της εθνοδομησης το κυριαρχο ηταν η εικονα που επρεπε να δωσουν οι Ελλνες προς τα εξω -προς τους Φιλλεληνες της Δυσης
..Μιας και η εποχή χρωματιζοταν απο τον Ρομαντισμό εδωσαν οι τοτε Ελληνες μια Εικονα ρομαντική -που αργοτερα την ενσωματωσαμε στην εθνική μας Ιδεολογια : Ετσι και σημερα ακομα λεμε : Εμεις οι εληνες ”ειμαστε των ακρων”-”κανουμε θαυματα οταν θελουμε και αλλα τετοια ρομαντικά
ενώ μαλλον εμαστε ”του μεσου ΄΄και του ”λιγο απόλα΄” και καθολου των ακρων,
Τωρα πανω στο θεμα της συναντησης ρομαντικου φιλελληνισμου και ελληνων επανατατων
Ο Keegan στη ”Ιστορια του πολεμου ” περιγραφει μερικές παραξενες διαψευσεις απο τις συναντησεις των δυο αντιλήψεων
..Γιατί οι μεν ρομαντικοι ειχαν μια συγκεκριμενη φαντασιακή εικονα για την Ελλαδα (αυτή των Αρχαιων ελληνων , του Λεωνιδα και των 300 κλπ )
αλλά και της τεχνης του πολεμου
-Πως πολεμουσαν τοτε στην Ευρωπη , κυριως στους Ναπολεοντιους πολεμους ;.Σαν στρατιωτακια .
Οι στρατιωτες επρεπε
να βαδιζουν σταθερά και Ηρωικά , αλυγιστοι , ακαλυπτοι , αδιαφορώνας αν
ο διπλανός τους διαμελιζονταν κλπ ..
-περιμεναν λοιπόν απο τους Ελληνες -που τους φαντασιωναν σαν τους αρχαιους(ουτε φυσικά οι αρχαιοι πολεμουσαν ετσι) να συμπεριφερονταν αναλογα ..
Ομως οι ελληνες ” κλεφτες” πολεμουσαν κλεφτικα..
Δηλαδή καναν ”κλεφτοπολεμο ”κυριολεκτικά .
Ηταν και το πιο λογικό …
Και κατ’ιδιαν γελουσαν με τις πολεμικές απαιτησεις που ειχαν γιαυτους οι ”Φραγκοι ”
..Αυτό αργοτερα γεννησε διαψευσεις και απογοητευσεις στους Ευρωπαιους ..Και αντιστοιχα απογοητευσεις στους ελληνες ..
Ισως πολλες απο τις μετεπειτα περιπετειες στη σχεση Ελλαδας Δυσης να εξηγουνται απο αυτες τις πρωτες φαντασιωσεις και διαψευσεις .
====================================================================
η συζητηση εδώ:
http://panosz.wordpress.com/2008/09/15/mesologi/#comment-44051
Αμφισημία του Ξένου-Αποσπασμα απο το κειμενο του Bernhard Waldenfels, Ξενικότητα, φιλοξενία και εχθρότητα που δημοσιευτηκε στο περιοδικο ΕΝΕΚΕΝ αναδημοσιευση απο το ΝΕΟ blog του ENEKEN
Αμφισημία του Ξένου
Αποσπασμα απο το κειμενο του
Bernhard Waldenfels, Ξενικότητα, φιλοξενία και εχθρότητα
που δημοσιευτηκε στο περιοδικο ΕΝΕΚΕΝ
αναδημοσιευση απο το ΝΕΟ blog του ENEKEN
http://enekenperiodiko.blogspot.com/2009/11/bernhard-waldenfels.html
------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αποσπασμα απο το κειμενο του
Bernhard Waldenfels, Ξενικότητα, φιλοξενία και εχθρότητα
που δημοσιευτηκε στο περιοδικο ΕΝΕΚΕΝ
αναδημοσιευση απο το ΝΕΟ blog του ENEKEN
http://enekenperiodiko.blogspot.com/2009/11/bernhard-waldenfels.html
------------------------------------------------
''Αν ακολουθήσει κανείς τους παραδοσιακούς τρόπους σκέψης, τότε το Ξένο μοιάζει πάντα ως έλλειψη, ως κάτι που για εμάς δεν είναι προσιτό ή δεν είναι ακόμη προσιτό και κατανοητό.
Αν αντιθέτως εκκινήσει κανείς από το Ξένο, όπως το συναντούμε βιώνοντάς το, πριν το ορίσουμε, τότε σημαίνει μια μορφή αποστέρησης.
Εκδηλώνεται ως κάτι που δεν υπάρχει στη διάθεσή μας ή στην κοινή διάθεση, ως κάτι που δεν υπάρχει στα πλέγματα της εκάστοτε τάξης πραγμάτων.
Το Ξένο εμφανίζεται καθώς επιδρά πάνω μας, καθώς μας πλησιάζει από μακριά και αποτραβιέται στο μακριά, καθώς είναι «αυτούσια απόν» όπως το παρελθόν και το μέλλον.
Με τον όρο του Ξένου κλυδωνίζεται και ο όρος του εκτός.
Αυτό αφορά το εκτός εαυτού εμού του ιδίου όπως και τον αποκλεισμό από δυνατότητες.''..................
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Απόσπασμα από το κείμενο του Γερμανού φιλόσοφου Bernhard Waldenfels, όπως δημοσιεύεται στο ΕΝΕΚΕΝ τ.14ο. Η μετάφραση είναι της Ανθής Βηδενμάιερς. Μαζί με το «Φαινομενολογία, Μεταξύ πάθους και απόκρισης», σε μετάφραση Σοφίας Παντελιάδου, κείμενα του σημαντικού αυτού φιλόσοφου δημοσιεύονται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Ηταν η αγάπη του Χριστου μήπως .....μεσαία ;Και ρωτώ σας Χριστιανοι:Ηταν ο Ιησους του ..μεσαιου χωρου;Αγαπουσε μόνο τους οικειους του;Αυτους που του μοιαζανε ;Δεν αγαπουσε τους Λεπρους;Δεν πονεσε για τις πόρνες που αμαρτησαν;δεν αγαπουσε τους Ξενους ;Ηταν η Αγάπη του Ιησού μηπως Μεσαια ;Η μήπως ηταν αγάπη ακραια , ατελειωτη αγάπη, αγαπη για το πλησιον , θυσια ;
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: Ηταν η αγάπη του Χριστου μήπως .....μεσαία ;
Και ρωτώ σας Χριστιανοι:
Ηταν ο Ιησους του ..μεσαιου χωρου;
Αγαπουσε μόνο τους οικειους του;
Αυτους που του μοιαζανε ;
Δεν αγαπουσε τους Λεπρους
Δεν πονεσε για τις πόρνες που αμαρτησαν
και δεν εκανε αυτους που πήγαν να λιθοβολήσουν ”
να ΝΤΡΑΠΟΥΝΕ ;
δεν αγαπουσε τους Ξενους ;
Δεν μιλουσε μήπως με Σαμαρειτισες;
περιφρονουσε;Το τελώνη τον περιφρονησε;
Ηταν του Μεσαιου χωρου , ο Ιησους ;
Να κλεινει τη μύτη του να προσπερνά βιαστικά τους αρρωστους(μπας και του μυρισει ..).
Ηταν μηπως Ξενοφοβος ;
Πειτε μου βρε χριστιανοι να σας χαρώ ......
Ηταν του μεσαιου χωρου; Αυτός που ταπεινώθηκε για τους πιο ταπεινους της γης , αυτός που πονεσε για τους πιο πονεμένους, αυτους που σταυρώθηκε για τον Πλησιον
Ηταν ε αραγε ..μεσαιος;
Ηταν
η Αγάπη του Ιησού μηπως Μεσαια ;
Η μήπως ηταν αγάπη ακραια , ατελειωτη αγάπη, αγαπη για το πλησιον , θυσια ;
Και ρωτώ σας Χριστιανοι:
Ηταν ο Ιησους του ..μεσαιου χωρου;
Αγαπουσε μόνο τους οικειους του;
Αυτους που του μοιαζανε ;
Δεν αγαπουσε τους Λεπρους
Δεν πονεσε για τις πόρνες που αμαρτησαν
και δεν εκανε αυτους που πήγαν να λιθοβολήσουν ”
να ΝΤΡΑΠΟΥΝΕ ;
δεν αγαπουσε τους Ξενους ;
Δεν μιλουσε μήπως με Σαμαρειτισες;
περιφρονουσε;Το τελώνη τον περιφρονησε;
Ηταν του Μεσαιου χωρου , ο Ιησους ;
Να κλεινει τη μύτη του να προσπερνά βιαστικά τους αρρωστους(μπας και του μυρισει ..).
Ηταν μηπως Ξενοφοβος ;
Πειτε μου βρε χριστιανοι να σας χαρώ ......
Ηταν του μεσαιου χωρου; Αυτός που ταπεινώθηκε για τους πιο ταπεινους της γης , αυτός που πονεσε για τους πιο πονεμένους, αυτους που σταυρώθηκε για τον Πλησιον
Ηταν ε αραγε ..μεσαιος;
Ηταν
η Αγάπη του Ιησού μηπως Μεσαια ;
Η μήπως ηταν αγάπη ακραια , ατελειωτη αγάπη, αγαπη για το πλησιον , θυσια ;
Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ: ε ναι .. το ομολογω .αλλάζω Ημερομηνιες ..Ειναι ενα κόλπο που το μαθα τελευταια και μ’αρεσει ..Ασε που ετσι εχω την αισθηση οτι παιζω με τον Χρόνο..Παω μπροστα και πίσω οπως οι μυγες οταν περπατάνε στα ταβάνια .. Ο χρόνος ετισ δεν γινεται Μονοδιαστατος και ευθυγραμμος αλλά Πολυεπιπεδος οπως προεβλεψε ο Π . Κονδυλης
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010
Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ.Ακροδεξιέ. ακομα και οι ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ(τουλαχιστον μερικοι ) υπερασπιζονται το επιστημονικο εργο της Θαλειας Δραγώνα απο τις συκοφαντικές επιθεσεις και τα ΨΕΜΜΑΤΑ της Ακροδεξιας
Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ.Ακροδεξιέ.
ε λοιπόν μου φαινεται οτι η ολη προσπαθεια συκοφαντικής εκστρατειας και Λασπης τους γυρισει μπουμεραγκ...
Εσεις εν τω μεταξύ διαβαστε το ιδιο το βιβλιο πριν χαψετε αμασητα ολα τα ασυστολα Ψευδη και την Γκαιμπελιστικη Συκοφαντια του Εθνολαικισμου
ε λοιπόν μου φαινεται οτι η ολη προσπαθεια συκοφαντικής εκστρατειας και Λασπης τους γυρισει μπουμεραγκ...
Εσεις εν τω μεταξύ διαβαστε το ιδιο το βιβλιο πριν χαψετε αμασητα ολα τα ασυστολα Ψευδη και την Γκαιμπελιστικη Συκοφαντια του Εθνολαικισμου
μία δε κλίνη κενή φέρεται εστρωμένη των αφανών: Αναμνήσεις του Μετώπου - Η Μικρασιατική εκστρατεία μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη
μία δε κλίνη κενή φέρεται εστρωμένη των αφανών: Αναμνήσεις του Μετώπου - Η Μικρασιατική εκστρατεία μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη: "Αναμνήσεις του Μετώπου - Η Μικρασιατική εκστρατεία μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη"
Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009
Η ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΗ / Μagritte/αποσπασμα απο το Μπλογκ PHILOSOPHICAL EXCERPTS
βλ στο PHILOSOPHICAL EXCERPTS
http://philosophemata.blogspot.com/2009/12/blog-post_20.html
απόσπασμα....''Το αντικειμενικό τυχαίο των Σουρεαλιστών ισχύει και βρίσκεται μέσα στο χώρο της πόλης. Ο ποιητής είναι ανοιχτός και αφήνεται στις προκλήσεις και τα παράξενα συναπαντήματα. Τα τετριμμένα και συνηθισμένα στοιχεία μέσα σε μία όμορφη πόλη γίνονται γι’ αυτόν τρόποι και πύλες για τους κόσμους της φαντασίας. Τότε μπροστά π.χ. σε μία βιτρίνα αρχίζει η ονειροπόληση, και η τεχνική της απόδρασης λειτουργεί τόσο αιφνίδια, όσο αιφνίδια χάνεται. Έτσι η πραγματική πόλη επενδύεται με αλλοκοσμικά στοιχεία, με φανταστικές εικόνες, που βγαίνουν από την προσωπική ζωή του καθενός. Κάποια από αυτά τα στοιχεία είναι ποιητικά και άλλα λιγότερο έντεχνα ή σημαντικά. Σημασία έχει η τέχνη της απόδρασης να σπάσει τα φράγματα και τους φραγμούς, τα όρια και τις οριοθετήσεις, να υπερβεί το κατεστημένο σύστημα που μας περιορίζει, που μας αγχώνει και μας φυλακίζει. Αρκεί να είσαι μόνος ή καλύτερα με κάποια παρέα για να εξασκήσετε την τέχνη της διαφυγής. Τότε μαγικά στοιχεία θα διεισδύσουν στον καθημερινό κόσμο και αυτός θα μεταμορφωθεί μέσα από χίλιες και μία αποκαλύψεις.
Ο κόσμος-πόλη γίνεται έτσι το πεδίο προβολής των επιθυμιών μας. Η πραγματικότητα υπερβαίνεται με στόχο τη μεγαλύτερη πληρότητα. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη δίοδο προς την υπέρ-πραγματικότητα είναι η διαθεσιμότητα προς τα σημεία και τους οιωνούς. Τότε θα μπορούσαμε ακόμη και να επέμβουμε τόσο στο ψυχικό εγώ όσο και στον εξωτερικό κόσμο. Το υποκειμενικό στοιχείο αντικειμενοποιείται μεταλλάσσοντας την ίδια την ζωή. Η λειτουργία των συνειρμών χάρη στις συμπτώσεις ανάμεσα στο έξω και το μέσα οδηγεί σε μία απίθανη περιπλάνηση. Ο Λουί Αραγκόν γράφει στο έργο του Το χωριό μου το Παρίσι: «Σε κάθε πλάνη των αισθήσεων αντιστοιχούν τα παράδοξα άνθη της λογικής, οι θαυμαστοί κήποι των παράλογων πίστεων, των παραισθήσεων, των ψυχώσεων και των παραληρημάτων. Εκεί μορφοποιούνται Θεοί άστατοι και άγνωστοι». Έτσι οδηγούμαστε στην αναζήτηση του νέου, του ελεύθερου και του ωραίου. Η πόλη παίζει το ρόλο ενός πλαισίου, όπου το φανταστικό αρθρώνεται πάνω στο πραγματικό και αντίστροφα. Ο ονειρικός κόσμος διεισδύει τότε στην πραγματικότητα, άλλοτε ζευγνύοντας και άλλοτε διαρρηγνύοντας τη σχέση του με αυτήν. Ο κόσμος παύει να είναι μονοδιάστατος και πολλές αλήθειες αναβρύζουν, προσωπικές και υποκειμενικές, που τείνουν διαρκώς να εκλογικευτούν. Οι συμβατικοί φραγμοί σπάνε και ελεύθερα οι ψυχικές δυνάμεις χτίζουν πάνω στην οργάνωση του πεδίου της πόλης. Η πόλη για τον Σουρεαλιστή παίζει έναν ρόλο μαγικό, σαν να βρίσκεται αυτός στην αυλή των θαυμάτων. Τότε γίνεται και ο ίδιος θαυματοποιός, αποσπώντας από την πραγματικότητα της πόλης τα στοιχεία εκείνα που εντείνουν τη μυθοποίηση. Εικόνες και όνειρα τον κατακλύζουν προσπαθώντας να βρει ένα νόημα. Η μυθοποιητική λειτουργία του ασυνειδήτου μπορεί και εργάζεται επί του τυχαίου, της σύμπτωσης και της συγχρονικότητας. Οράματα και θαύματα εμφανίζονται εμπρός στον αναζητητή των μυστικών της πόλης. Ψάχνοντας, αλιεύουμε καθημερινά αψεγάδιαστους μαργαρίτες, ρουμπίνια, ζαφείρια και άλλα πολύτιμα πετράδια της φαντασίας. Η συνειρμική ζεύξη του εδώ και τώρα με μία άλλη υπέρ-πραγματικότητα αποφέρει καρπούς περιζήτητους. Τα εφέ, το σασπένς και τη δράση τα βρίσκεις τότε καθημερινά μέσα στην ίδια την καρδιά της πόλης. Παράλληλα είναι και η δική μας καρδιά που χτυπά δυνατά μέσα στο γίγνεσθαι-είναι του κόσμου-πόλης. Τι γυρεύει; Γυρεύει την αυτεπίγνωση, τη δοκιμασία, την πλήρωση, τον έρωτα, την απελευθέρωση, τη διαφυγή. Μέσα στο είναι-γίγνεσθαι της πόλης του κόσμου υπάρχουν όλα τα συστατικά της μαγικής συνταγής. Το να βρίσκω ένα νόημα εκεί που όλα έχουν τελειώσει, εκεί που χάσκει το μηδέν απειλητικά, ιδού το μέγιστο κατόρθωμα που συντελείται από τους αθλητές της πόλης. Είμαστε τότε mutatis mutandis σαν τους μοναχούς, που ασκούνται στο ξεπέρασμα της φύσης, όταν προσβλέπουν στο υπερ-φύσιν, καθώς πάνω από τη γήινη πόλη αχνοφέγγει μία άλλη ουράνια. Όμως δεν αρκεί μόνο η θέα. Έπειτα ακολουθεί η βίωση του μυστηρίου της περιπλάνησης μέσα και πέρα από τον κόσμο. Η μυστική περιπλάνηση διαρκεί μία ολόκληρη ζωή, καθώς ο κόσμος-πόλη επεκτείνει τα όρια μας, ζωντανεύει τις αισθήσεις μας και θέλγει την ψυχή....''
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009
«Εφιάλτης η φασιστική Ευρώπη» Αναδημοσιευση απο την ''Ε''
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=19/12/2009&id=113601
αποσπασμα:
''Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ «Κινδυνεύουμε μια μέρα να ξυπνήσουμε όλοι μας και να δούμε μια φασιστική Ε.Ε. και να αναρωτιόμαστε πώς έγινε». Καμπανάκι κινδύνου για αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών στην Ευρωπαϊκή Ενωση κρούει ο πρέσβης Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, κάνοντας λόγο ακόμη και για προοπτική φασιστικής Ευρώπης.
«Στη Βρετανία υπάρχουν εκατομμύρια μηχανές παρακολούθησης των πολιτών, η Γερμανία ετοιμάζεται να υιοθετήσει νόμο για χρήση στρατού στην καταστολή κοινωνικών αναταραχών, ενώ η Ιταλία έχει βγάλει στους δρόμους τον στρατό...» Πρώτο θέμα
Διατυπώνει την πρόταση να αναλάβουν η Ελλάδα μαζί με την Ισπανία και την Πορτογαλία πρωτοβουλία για το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο. Τον συναντήσαμε στα γραφεία του Οργανισμού Συνεργασίας Εύξεινου Πόντου στην Κωνσταντινούπολη.
«Με προβληματίζει πάρα πολύ, ως Ευρωπαίο πολίτη, το θέμα της αποδυνάμωσης των δημοκρατικών θεσμών στην Ε.Ε.», ήταν τα πρώτα του λόγια, και συνεχίζει: «Δεν ασχολείται κανείς και αυτό με τρομάζει. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχουν εκατομμύρια μηχανές παρακολούθησης του πληθυσμού. Η Γερμανία ετοιμάζεται να υιοθετήσει σχέδιο νόμου που θα επιτρέπει την επέμβαση των ενόπλων δυνάμεων στο εσωτερικό της Γερμανίας για την καταστολή κοινωνικών αναταραχών ή την πρόληψη τρομοκρατικών ενεργειών. Δηλαδή φτάνουμε στο 1933 εκεί. Η Ιταλία έχει βγάλει έξω τον στρατό και κυκλοφορεί στους δρόμους. Την ίδια στιγμή λένε στους Τούρκους "βάλτε τον στρατό στο σπίτι"».
Πού οφείλεται αυτό;
«Αυτό δεν με ενδιαφέρει, όσο με ενδιαφέρει ως Ευρωπαίο πολίτη αυτό το οποίο συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ε.Ε. Βλέπεις τη Σλοβακία να υιοθετεί έναν νόμο που απαγορεύει στην ουγγρική μειονότητα να μιλά τη γλώσσα της. Λένε "ανατολική χώρα". Ναι, αλλά είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Θεμελιώδη ζητήματα είναι αυτά. Είναι παραβίαση των αρχών της Συνθήκης της Ρώμης. Αν ζούσε ο Σουμάν σήμερα, θα είχε τρελαθεί και θα έλεγε, "μα αυτή δεν είναι η Ευρώπη που φτιάξαμε εμείς"... Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν κάνει τίποτα γι' αυτό. Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, χώρες που έχουν υποστεί δικτατορίες, πρέπει να αναλάβουν μια πρωτοβουλία με σκοπό την ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών στην Ε.Ε. Διότι κινδυνεύουμε μια μέρα να ξυπνήσουμε όλοι μας και να δούμε μια φασιστική Ε.Ε. και να αναρωτιόμαστε πώς έγινε».
Παραβίαση δικαιωμάτων
Ναι, αλλά το φακέλωμα και άλλα παρόμοια δεν είναι στοιχεία της παγκοσμιοποίησης;
«Ανακάλυψα ότι όλοι οι πολιτικοί είναι φακελωμένοι. Πήγε ο γιος μου στην τράπεζα και του είπαν "μπορείτε να έρθετε αύριο, διότι ο πατέρας σας είναι political exposed person; (πολιτικώς εκτεθειμένο πρόσωπο);". Μπήκα λοιπόν στο Google και πληροφορήθηκα ότι υπάρχει ένας κατάλογος που διαθέτουν όλες οι τράπεζες. Περιλαμβάνονται σε αυτόν όλοι οι πολιτικοί, Ερντογάν, Παπανδρέου, όλοι ανεξαιρέτως. ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί, πρέσβεις μέχρι και τον βαθμό του συμβούλου, θρησκευτικοί ηγέτες, ο πατριάρχης, ο πάπας, στρατιωτικοί, δικαστικοί κ.λπ. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας αμερικανικής ενέργειας. Αρχισαν διάφορες χώρες και αυτοφακελώνονται. Εγώ χάρηκα που δεν είμαι ο μόνος. Αυτοί θεωρούνται ύποπτοι για "πλύσιμο" χρήματος και χρηματοδότηση τρομοκρατίας. Εν δυνάμει ύποπτοι».
Θεωρητικά, δεν υπάρχουν στην Ε.Ε. μέτρα εναντίον όλων αυτών;
«Η προηγούμενη συνθήκη και η παρούσα της Λισαβόνας προβλέπουν μέτρα εναντίον κρατών που παραβιάζουν τα δημοκρατικά δικαιώματα. Το 2000, π.χ., όταν εξελέγη ο Χάιντερ στην Αυστρία, πάρθηκαν ορισμένα μέτρα εναντίον της Αυστρίας. Και ο Χάιντερ δεν έκανε τίποτα... Με την ιδέα ότι θα μπορούσε. Σημειωτέον δε ότι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο μπορεί αυτεπαγγέλτως να επέμβει και να ζητήσει τον λόγο από ένα κράτος-μέλος».
Υπάρχει δηλαδή εξομοίωση υπό αυτήν την έννοια της Ευρώπης με τις ΗΠΑ;
«Να πούμε ότι επί καθεστώτος Μπους επιβλήθηκαν στην Ε.Ε. διάφορα μέτρα που έπαιρνε η Αμερική. Τώρα, με τον νέο πρόεδρο, ελπίζω σιγά σιγά να αλλάξουν στην Αμερική. Αλλά θα πρέπει να αλλάξουν και στην Ε.Ε. Δεν θα ξεχάσω μετά την 11η Σεπτεμβρίου ήμουν σε ομιλία που έκανε προς τους πρέσβεις ο τότε υπουργός Εξωτερικών του Καναδά Τζον Μάνλι, ο οποίος είπε ότι δεν θα πρέπει να θυσιάσουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, διότι αν κάνουμε αυτό, τότε χάσαμε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον ρόλο της τότε ΕΟΚ επί χούντας, που είχε "παγώσει" τα πρωτόκολλα κ.λπ. Αμφιβάλλω εάν η σημερινή Ε.Ε., αν είχαμε χούντα και δεν ήμασταν κράτος-μέλος, θα έπαιρνε μέρα».
Ευρωσκεπτικισμός...
Να υποθέσουμε ότι ένας διπλωμάτης σκέφτεται κάπως παράλληλα με το κίνημα αμφισβήτησης της παγκοσμιοποίησης, σε επίπεδο ιδέας και αγανάκτησης τουλάχιστον;
«Είναι ανησυχία ενός Ευρωπαίου πολίτη που έχει δει την Ε.Ε. να εξελίσσεται μέχρις ενός σημείου θετικά και μετά να κατεβαίνει. Μπορώ να πω ότι έχω γίνει ευρωσκεπτικιστής, ενώ ήμουν φανατικός Ευρωπαίος, όταν ενταχθήκαμε στην Ε.Ε.».
αποσπασμα:
''Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ «Κινδυνεύουμε μια μέρα να ξυπνήσουμε όλοι μας και να δούμε μια φασιστική Ε.Ε. και να αναρωτιόμαστε πώς έγινε». Καμπανάκι κινδύνου για αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών στην Ευρωπαϊκή Ενωση κρούει ο πρέσβης Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, κάνοντας λόγο ακόμη και για προοπτική φασιστικής Ευρώπης.
«Στη Βρετανία υπάρχουν εκατομμύρια μηχανές παρακολούθησης των πολιτών, η Γερμανία ετοιμάζεται να υιοθετήσει νόμο για χρήση στρατού στην καταστολή κοινωνικών αναταραχών, ενώ η Ιταλία έχει βγάλει στους δρόμους τον στρατό...» Πρώτο θέμα
Διατυπώνει την πρόταση να αναλάβουν η Ελλάδα μαζί με την Ισπανία και την Πορτογαλία πρωτοβουλία για το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο. Τον συναντήσαμε στα γραφεία του Οργανισμού Συνεργασίας Εύξεινου Πόντου στην Κωνσταντινούπολη.
«Με προβληματίζει πάρα πολύ, ως Ευρωπαίο πολίτη, το θέμα της αποδυνάμωσης των δημοκρατικών θεσμών στην Ε.Ε.», ήταν τα πρώτα του λόγια, και συνεχίζει: «Δεν ασχολείται κανείς και αυτό με τρομάζει. Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχουν εκατομμύρια μηχανές παρακολούθησης του πληθυσμού. Η Γερμανία ετοιμάζεται να υιοθετήσει σχέδιο νόμου που θα επιτρέπει την επέμβαση των ενόπλων δυνάμεων στο εσωτερικό της Γερμανίας για την καταστολή κοινωνικών αναταραχών ή την πρόληψη τρομοκρατικών ενεργειών. Δηλαδή φτάνουμε στο 1933 εκεί. Η Ιταλία έχει βγάλει έξω τον στρατό και κυκλοφορεί στους δρόμους. Την ίδια στιγμή λένε στους Τούρκους "βάλτε τον στρατό στο σπίτι"».
Πού οφείλεται αυτό;
«Αυτό δεν με ενδιαφέρει, όσο με ενδιαφέρει ως Ευρωπαίο πολίτη αυτό το οποίο συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ε.Ε. Βλέπεις τη Σλοβακία να υιοθετεί έναν νόμο που απαγορεύει στην ουγγρική μειονότητα να μιλά τη γλώσσα της. Λένε "ανατολική χώρα". Ναι, αλλά είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Θεμελιώδη ζητήματα είναι αυτά. Είναι παραβίαση των αρχών της Συνθήκης της Ρώμης. Αν ζούσε ο Σουμάν σήμερα, θα είχε τρελαθεί και θα έλεγε, "μα αυτή δεν είναι η Ευρώπη που φτιάξαμε εμείς"... Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν κάνει τίποτα γι' αυτό. Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, χώρες που έχουν υποστεί δικτατορίες, πρέπει να αναλάβουν μια πρωτοβουλία με σκοπό την ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών στην Ε.Ε. Διότι κινδυνεύουμε μια μέρα να ξυπνήσουμε όλοι μας και να δούμε μια φασιστική Ε.Ε. και να αναρωτιόμαστε πώς έγινε».
Παραβίαση δικαιωμάτων
Ναι, αλλά το φακέλωμα και άλλα παρόμοια δεν είναι στοιχεία της παγκοσμιοποίησης;
«Ανακάλυψα ότι όλοι οι πολιτικοί είναι φακελωμένοι. Πήγε ο γιος μου στην τράπεζα και του είπαν "μπορείτε να έρθετε αύριο, διότι ο πατέρας σας είναι political exposed person; (πολιτικώς εκτεθειμένο πρόσωπο);". Μπήκα λοιπόν στο Google και πληροφορήθηκα ότι υπάρχει ένας κατάλογος που διαθέτουν όλες οι τράπεζες. Περιλαμβάνονται σε αυτόν όλοι οι πολιτικοί, Ερντογάν, Παπανδρέου, όλοι ανεξαιρέτως. ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί, πρέσβεις μέχρι και τον βαθμό του συμβούλου, θρησκευτικοί ηγέτες, ο πατριάρχης, ο πάπας, στρατιωτικοί, δικαστικοί κ.λπ. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας αμερικανικής ενέργειας. Αρχισαν διάφορες χώρες και αυτοφακελώνονται. Εγώ χάρηκα που δεν είμαι ο μόνος. Αυτοί θεωρούνται ύποπτοι για "πλύσιμο" χρήματος και χρηματοδότηση τρομοκρατίας. Εν δυνάμει ύποπτοι».
Θεωρητικά, δεν υπάρχουν στην Ε.Ε. μέτρα εναντίον όλων αυτών;
«Η προηγούμενη συνθήκη και η παρούσα της Λισαβόνας προβλέπουν μέτρα εναντίον κρατών που παραβιάζουν τα δημοκρατικά δικαιώματα. Το 2000, π.χ., όταν εξελέγη ο Χάιντερ στην Αυστρία, πάρθηκαν ορισμένα μέτρα εναντίον της Αυστρίας. Και ο Χάιντερ δεν έκανε τίποτα... Με την ιδέα ότι θα μπορούσε. Σημειωτέον δε ότι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο μπορεί αυτεπαγγέλτως να επέμβει και να ζητήσει τον λόγο από ένα κράτος-μέλος».
Υπάρχει δηλαδή εξομοίωση υπό αυτήν την έννοια της Ευρώπης με τις ΗΠΑ;
«Να πούμε ότι επί καθεστώτος Μπους επιβλήθηκαν στην Ε.Ε. διάφορα μέτρα που έπαιρνε η Αμερική. Τώρα, με τον νέο πρόεδρο, ελπίζω σιγά σιγά να αλλάξουν στην Αμερική. Αλλά θα πρέπει να αλλάξουν και στην Ε.Ε. Δεν θα ξεχάσω μετά την 11η Σεπτεμβρίου ήμουν σε ομιλία που έκανε προς τους πρέσβεις ο τότε υπουργός Εξωτερικών του Καναδά Τζον Μάνλι, ο οποίος είπε ότι δεν θα πρέπει να θυσιάσουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, διότι αν κάνουμε αυτό, τότε χάσαμε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον ρόλο της τότε ΕΟΚ επί χούντας, που είχε "παγώσει" τα πρωτόκολλα κ.λπ. Αμφιβάλλω εάν η σημερινή Ε.Ε., αν είχαμε χούντα και δεν ήμασταν κράτος-μέλος, θα έπαιρνε μέρα».
Ευρωσκεπτικισμός...
Να υποθέσουμε ότι ένας διπλωμάτης σκέφτεται κάπως παράλληλα με το κίνημα αμφισβήτησης της παγκοσμιοποίησης, σε επίπεδο ιδέας και αγανάκτησης τουλάχιστον;
«Είναι ανησυχία ενός Ευρωπαίου πολίτη που έχει δει την Ε.Ε. να εξελίσσεται μέχρις ενός σημείου θετικά και μετά να κατεβαίνει. Μπορώ να πω ότι έχω γίνει ευρωσκεπτικιστής, ενώ ήμουν φανατικός Ευρωπαίος, όταν ενταχθήκαμε στην Ε.Ε.».
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
Πλήθος Σαδδουκαίων,,,, ενα ωραιο σχόλιο του Σαρανταμηλακοκκινου
.“…Πλήθος Σαδδουκαίων
Ρωμαίων υπαλλήλων, μάντεις και αστρονόμοι
Περιστοιχίζουν τον αυτοκράτορα.
Το μόνο που δεν περίσσεψε μέσα σε όλα αυτά είναι λίγη ντροπή. Τους περίσσεψε μόνο η «βαθιά οδύνη» – πρωτίστως για τα τζάμια, δευτερευόντως για τη βεβήλωση της τσάντας Armani που θα την κρατήσουν τα ανάξια χέρια του πλιάτσικου χωρίς να συνοδεύεται απ΄το ανάλογο μοντελάκι και την επαρκή ποσότητα σιλικόνης των χειλέων, τριτευόντως για το πλαστικό κωνοφόρο του Συντάγματος και στον πάτο, παρεμπιπτόντως, για τη ζωή ενός παιδιού.
Μια «οδύνη» που μας την πέταξαν στα μούτρα σαν το σταυρό του εξορκιστή, απαιτώντας μαζί και την «καταδίκη, μετά βδελυγμίας» των παιδιών μας.
Διδάσκετε την επανάστασιν κατά του πρίγκηπος;
Κι έπειτα βροχή οι δηλώσεις, αυτών που ποτέ δε βουτάνε τη γλώσσα στο μυαλό – πριν αφοδεύσουν το δύσοσμο μερίδιό τους στο διακαναλικό οχετό – γιατί το ξόδεψαν όλο σε αμαρτωλές συμπράξεις. «Ε, συμβαίνουν κι αυτά», «μεμονωμένο περιστατικό», «ατυχές συμβάν», «παρεξήγηση», «εξοστρακισμός». «θέλημα θεού», «εξυφαίνεται αντεθνική συνωμοσία», «χαϊδεύουν τα αυτιά των κουκουλοφόρων»,
«αποτάσσω το σατανά;», «αποταξάμενος»…..”
Comment από sarantamilakokkina
Δεκεμβρίου 17, 2009
Ρωμαίων υπαλλήλων, μάντεις και αστρονόμοι
Περιστοιχίζουν τον αυτοκράτορα.
Το μόνο που δεν περίσσεψε μέσα σε όλα αυτά είναι λίγη ντροπή. Τους περίσσεψε μόνο η «βαθιά οδύνη» – πρωτίστως για τα τζάμια, δευτερευόντως για τη βεβήλωση της τσάντας Armani που θα την κρατήσουν τα ανάξια χέρια του πλιάτσικου χωρίς να συνοδεύεται απ΄το ανάλογο μοντελάκι και την επαρκή ποσότητα σιλικόνης των χειλέων, τριτευόντως για το πλαστικό κωνοφόρο του Συντάγματος και στον πάτο, παρεμπιπτόντως, για τη ζωή ενός παιδιού.
Μια «οδύνη» που μας την πέταξαν στα μούτρα σαν το σταυρό του εξορκιστή, απαιτώντας μαζί και την «καταδίκη, μετά βδελυγμίας» των παιδιών μας.
Διδάσκετε την επανάστασιν κατά του πρίγκηπος;
Κι έπειτα βροχή οι δηλώσεις, αυτών που ποτέ δε βουτάνε τη γλώσσα στο μυαλό – πριν αφοδεύσουν το δύσοσμο μερίδιό τους στο διακαναλικό οχετό – γιατί το ξόδεψαν όλο σε αμαρτωλές συμπράξεις. «Ε, συμβαίνουν κι αυτά», «μεμονωμένο περιστατικό», «ατυχές συμβάν», «παρεξήγηση», «εξοστρακισμός». «θέλημα θεού», «εξυφαίνεται αντεθνική συνωμοσία», «χαϊδεύουν τα αυτιά των κουκουλοφόρων»,
«αποτάσσω το σατανά;», «αποταξάμενος»…..”
Comment από sarantamilakokkina
Δεκεμβρίου 17, 2009
O Ηλιας Πετροπουλος εγραφε με το αιμα της Ψυχής του …
ENA ΣΧΟΛΙΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΕΔΏ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ
http://pontosandaristera.wordpress.com/2009/12/12/27-4-2009-2/
O Ηλιας Πετροπουλος εγραφε με το αιμα της Ψυχής του …
Δεν το επαιζε επιστημονας , ουτε πολιτικάντης ,ουτε φτηνος εθνοδημαγωγος ..
Οπως φαινεται και απο αυτή την αναρτηση
Αγαπησε τους Ποντιους-οπως και καθε κατατρεγμένο- μεσα απ’τα βαθη της ψυχής του
Και οχι τωρα ..στα ευκολα ..
Οχι τωρα που το ΠΟΝΤΙΑΚΟν γινεται ευκολη λεια καθε εθνολαΙκιστή πονηρου ,ΚΑΘΕ ΝΟΜΑΡΧΗ καθε Ποντο Βιζα..
Αλλά στα δυσκολα .Στις μαυρες δεκαετιες ..τοτε που οι πόντιοι ηταν πραγματικα στο περιθωριο
αντικειμενα χλευης απο τους .. καθαροαιμους..”εθνικοφρονες’‘
Ο Πετροπουλος εγραφε με το ιδιο του το Πετσι. Με τον ιδρωτα του . Με το αιμα του..
Αγαπησε. Εγραψε για τους Φυλακσμένους μεσα στη Φυλακή .Γ ια τις Πουτανες .. Για τα περιθωρια.. Για τους κατοφρονεμένους
Εγραψε για αυτους που πονανε και πονουσε πραγματικά μαζί του …
Και πεθαινοντας γυρεψε
να γινει σταχτη .. Να ενωθει με οτι οι Γραμματεις και Φαρισαιοι ”καθαροι ” θεωρουσαν Βρωμικο
Δυστυχώς η Απιστευτη και Απύθμενη Κακια Και Βλακεια των ..Υποκριτων ”καθαρών ” κυνηγά και ειρωνευεται ακομη και την
σταχτη του
Φαινεται τους ενοχλεί ακομα και η σταχτη……
Comment από Nοσφερατος
Δεκεμβρίου 14, 2009
http://pontosandaristera.wordpress.com/2009/12/12/27-4-2009-2/
O Ηλιας Πετροπουλος εγραφε με το αιμα της Ψυχής του …
Δεν το επαιζε επιστημονας , ουτε πολιτικάντης ,ουτε φτηνος εθνοδημαγωγος ..
Οπως φαινεται και απο αυτή την αναρτηση
Αγαπησε τους Ποντιους-οπως και καθε κατατρεγμένο- μεσα απ’τα βαθη της ψυχής του
Και οχι τωρα ..στα ευκολα ..
Οχι τωρα που το ΠΟΝΤΙΑΚΟν γινεται ευκολη λεια καθε εθνολαΙκιστή πονηρου ,ΚΑΘΕ ΝΟΜΑΡΧΗ καθε Ποντο Βιζα..
Αλλά στα δυσκολα .Στις μαυρες δεκαετιες ..τοτε που οι πόντιοι ηταν πραγματικα στο περιθωριο
αντικειμενα χλευης απο τους .. καθαροαιμους..”εθνικοφρονες’‘
Ο Πετροπουλος εγραφε με το ιδιο του το Πετσι. Με τον ιδρωτα του . Με το αιμα του..
Αγαπησε. Εγραψε για τους Φυλακσμένους μεσα στη Φυλακή .Γ ια τις Πουτανες .. Για τα περιθωρια.. Για τους κατοφρονεμένους
Εγραψε για αυτους που πονανε και πονουσε πραγματικά μαζί του …
Και πεθαινοντας γυρεψε
να γινει σταχτη .. Να ενωθει με οτι οι Γραμματεις και Φαρισαιοι ”καθαροι ” θεωρουσαν Βρωμικο
Δυστυχώς η Απιστευτη και Απύθμενη Κακια Και Βλακεια των ..Υποκριτων ”καθαρών ” κυνηγά και ειρωνευεται ακομη και την
σταχτη του
Φαινεται τους ενοχλεί ακομα και η σταχτη……
Comment από Nοσφερατος
Δεκεμβρίου 14, 2009
ΕΑΝ
http://en.wikipedia.org/wiki/If....
If.... (styled as if....) is a 1968 award-winning feature film by British director Lindsay Anderson satirising English public school life. Famous for its depiction of a savage insurrection at a public school, the film is associated with the 1960s counterculture movement because it was filmed by a long-standing counter-culture director at the time of the student uprisings in Paris in May 1968. It includes controversial statements, such as: "There's no such thing as a wrong war. Violence and revolution are the only pure acts". It features surrealist sequences throughout the film. Upon release in the UK, it received an X certificate..Ο Λίντσεϊ Άντερσον, το 1968, μέσα σε ένα ενθουσιώδες εξεγερσιακό κλίμα που απλωνόταν σε όλον τον κόσμο, γύρισε το «Εάν…», μια ταινία η οποία είναι βασισμένη στη «Διαγωγή μηδέν» του Ζαν Βιγκό (1933), με τη διαφορά π[ως οι μαθητές του Άντερσον πυροβολούν και δεν πετούν μαξιλάρια όπως εκείνοι του γάλλου σκηνοθέτη. Οι καιροί είχαν αλλάξει, το βρετανικό φρι σίνεμα που γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950 είχε αρχίσει να εκφράζει την αμφισβήτησή του στον κατεστημένο εμπορικό κινηματογράφο της εποχής, προτείνοντας ένα άλλο μοντέλο, ένα μοντέλο απελευθέρωσης με κοινωνικό προσανατολισμό και ρεαλιστική προσέγγιση. Από τους πρωτοπόρους αυτού του ρεύματος, ο Άντερσον δεν μπορούσε να σφυρίξει κλέφτικα και μπήκε με τα μπούνια στην υπόθεση. Έτσι, με το «Εάν…», αφουγκραζόμενος τις δονήσεις μιας εποχής που αμφισβητούσε, κινηματογραφεί μια βίαιη εξέγερση. Οι μαθητές ενός συντηρητικού βρετανικού σχολείου εξεγείρονται. Κι όταν λέμε εξεγείρονται, αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες στην Ελλάδα μοιάζει με εορταστική εκδήλωση παρθεναγωγείου! Γιατί οι πιτσιρικάδες του Άντερσον, κινούμενοι από το βιασμένο αίσθημα της ατομικής ελευθερίας που ζουν καθημερινά από τους εκπαιδευτικούς μηχανισμούς, τα «παίρνουν στο κρανίο» όπως λένε οι νέοι στη γλώσσα τους. Και τη μέρα της αποφοίτησης ξεπά ο πόλεμος. Οι μαθητές αρπάζουν τα όπλα και μετατρέπονται σε ελεύθερους σκοπευτές. Πυροβολούν και στόχος τους είναι οι ενήλικες, αδιακρίτως από το τι εκπροσωπούν. Γι’ αυτούς εκπροσωπούν την εξουσία: εκπαιδευτική, πολιτική, οικογενειακή, θρησκευτική. Εκεί να δείτε βία. Ο Άντερσον δεν μας αφήνει να πάρουμε ανάσα. Κι όταν ακόμη βλέπει τα πράγματα από μια σκοπιά ποιητικού σουρεαλισμού, ή και σατιρική ακόμη, δεν παύει να σοκάρει. Μια εξέγερση τυφλή η οποία μπορεί να μην είχε προοπτική είχε όμως αιτία.
.http://kersanidis.wordpress.com/2008/12/28/%ce%b4%cf%85%ce%bf-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%b5%cf%83-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%be%ce%b5%ce%b3%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ad%ce%be%ce%bf/
The film stars Malcolm McDowell in his first screen role and his first appearance as Anderson's "everyman" character, Mick Travis. Philip Bagenal, Arthur Lowe, Peter Jeffrey, Richard Warwick, David Wood, Christine Noonan, and Rupert Webster (as the young boy Bobby Phillips) also took starring roles.
It won the Grand Prix at the 1969 Cannes Film Festival.[1] In 2004, the magazine Total Film named it the sixteenth greatest British film of all time.
The Criterion Collection released the DVD on 19 June 2007.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)