Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Ο Μαρξ και οι μετανάστες.αναδημοσιευση )

Δεν είναι η πρώτη φορά που “βάζουν λόγια” στο Μαρξ. Θα θυμάστε κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων με αιχμή το άρθρο 16 κάποιες αναφορές που λέγαν ότι δήθεν ο Μαρξ ήταν υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων! Με μια τέτοια περίπτωση έχουμε να κάνουμε κι εδώ, μόνο που η προπαγάνδα εδώ κρατάει χρόνια. Ακροδεξιοί, φασίστες, “αριστεροί” εθνικιστές, ρατσιστές και κάτι πυροβολημένοι τροτσκιστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο Μαρξ λίγο πολύ ήταν με το σύνθημα “έξω οι ξένοι”! Η γελοιότητα του ισχυρισμού είναι προφανής, όταν μιλάμε για το θεωρητικό του “οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα”. Ωστόσο δεν είναι λίγοι αυτοί που τσιμπάνε και έτσι σήμερα ο ισχυρισμός αυτός με ένα πρόχειρο γκουγκλάρισμα συναντάται σε καμιά 100ρια ιστοσελίδες! Πρόσφατα μάλιστα την “αποκάλυψη” ότι ο Μαρξ ήταν κρυφοΛΑΟΣίτης μοιράστηκε μαζί μας και ο Άδωνις Γεωργιάδη μαζί με τον ευφυέστατο αδερφό του. Απολαύστε τον:

Παραθέτω όλο το κείμενο και σχολιάζω στη συνέχεια. Το αγγλικό υπάρχει εδώ ενώ τη μετάφραση που ακολουθεί την πήρα από το φόρουμ των ρεσαλταρισμένων.
Καρλ Μαρξ
ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
Εδώ και λίγο καιρό, οι ραφτεργάτες του Λον δίνου ίδρυσαν μια γενική ομοσπονδία για να υποστηρίξουν τα αιτήματά τους εναντίον των εργοδοτών, που στην πλειοψηφία τους είναι με γαλοκαπιταλιστές. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ν’ ανέβουν οι μισθοί στα επίπεδα των διαρκώς αυξανόμενων τιμών των μέσων επιβίωσης αλλά και να μπει ένα τέλος στην υπερβολικά σκληρή μεταχείριση των εργατών σ’ αυτόν τον κλάδο της βιομηχανίας.
Οι εργοδότες κοίταξαν πώς θα ματαιώσουν αυτό το σχέδιο, φέρνοντας εργάτες απ’ το Βέλγιο, τη Γαλλία ή την Ελβετία.
Πάνω σ’ αυτό το θέμα, το Κεντρικό Συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Εργατών δημοσίευσε στις βελγικές, γαλλικές και ελβετικές εφημερίδες μια προειδοποίηση, η οποία είχε πλήρη επιτυχία. Η μανούβρα των εργοδοτών του Λονδίνου απέτυχε’ αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και ν’ ανταποκριθούν στα δίκαια αιτήματα των εργατών. Έχοντας ηττηθεί στην Αγγλία, οι εργοδότες προσπαθούν τώρα να πάρουν αντίμετρα, ξεκινώντας απ’ τη Σκωτία. Σαν αποτέλεσμα των όσων συνέβησαν στο Λονδίνο, αναγκάστηκαν αρχικά και στο Εδιμβούργο να συμφωνήσουν σε μια αύξηση μισθών 15%.
Την ίδια στιγμή όμως μυστικά έστειλαν στη Γερμανία ανθρώπους για να στρατολογήσουν εργάτες, ειδικά απ’ τις περιοχές του Ανόβερου και του Μεκλεμβούργου, και να τους φέρουν στο Εδιμβούργο. Η Πρώτη ομάδα έχει ήδη μεταφερθεί.
Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας.
Αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει, αυτό θα έχει αναπόφευκτα τον αντίκτυπό του και στην Αγγλία. Και αυτοί που θα υποφέρουν περισσότερο θα είναι οι ίδιοι οι Γερμανοί εργάτες, που στη Μεγάλη Βρετανία είναι περισσότεροι απ’ τους εργάτες των άλλων εθνών της ηπειρωτικής Ευρώπης. Αυτοί οι ίδιοι οινεοεισαγόμενοι εργάτες, όντας τελείως αβοήθητοι σε μια ξένη χώρα, θα βυθιστούν σύντομα στο επίπεδο ενός παρία.
Είναι ζήτημα τιμής για τους Γερμανούς εργάτες ν’ αποδείξουν στους εργάτες των υπολοίπων χωρών ότι κι αυτοί, όπως οι αδελφοί τους στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελβετία, γνωρίζουν πώς να υπερασπιστούν τα κοινά συμφέροντα της τάξης τους και δεν θα γίνουν υποτακτικά όργανα του κεφαλαίου στον αγώνα του ενάντια στην εργατική τάξη.

Για λογαριασμό του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών
ΚαρλΜαρξ, Λονδίνο, 4 Μαίου 1866

Πρώτον, για ποιους μιλάει ο Μαρξ.

Ο Μαρξ δεν αναφέρεται σε μετανάστες ή λαθρομετανάστες! Μιλάει για “εισαγωγή εργατών”. Ποια είναι η διαφορά και γιατί είναι σημαντική; Ως εισαγωγή εργατών αναφέρεται το ότι κάποιοι εργοδότες πηγαίνουν οι ίδιοι (στη Γερμανία) και φέρνουν εργάτες (στην Αγγλία) για λογαριασμό τους. Επομένως μιλάει για εργάτες που έρχονται νομίμως στη χώρα με συμφωνίες.

Αυτό και μόνο καταρρίπτει τη χρήση του κειμένου αυτού για προπαγανδιστικούς λόγους από τους επαγγελματίες εθνικιστές. Ο Μαρξ δε μιλάει για κατατρεγμένους πρόσφυγες που μπαίνουν στη χώρα συνήθως παράνομα κυνηγημένοι από πολέμους, χούντες ή οικονομική εξαθλίωση, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά για ξένους που εισάγει η ίδια η εργοδοσία με απεργοσπαστικούς στόχους.

Δεύτερον, ποιος είναι ο στόχος.

“Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας”. Συμφωνούμε απόλυτα! Στόχος αυτής της εισαγωγής των εργατών από την πλευρά της εργοδοσίας είναι μειωθούν τα μεροκάματα και να χειροτερέψουν οι όροι εργασίας, τόσο για τους ντόπιους, όσο και για τους ξένους εργάτες. Αυτό δεν είναι κάτι που το αρνείται η αριστερά, γι’ αυτό άλλωστε μιλάμε και για υπερεκμετάλλευση των μεταναστών. Το θέμα είναι ποιος φταίει γι’ αυτό το ζήτημα και ποια είναι η λύση.

Τρίτον, ποιος φταίει.

Είναι φανερό απ’ το άρθρο του Μαρξ ότι υπεύθυνοι για τη μείωση των μεροκαμάτων είναι οι εργοδότες και όχι οι ξένοι εργάτες. Το άρθρο δεν κατηγορεί τους ξένους εργάτες σε κανένα σημείο. Αντίθετα λέει “αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει”. Η εισαγωγή ξένων εργατών είναι δηλαδή απλώς ένα μέσο για την εργοδοσία με στόχο καταργήσει εργατικά δικαιώματα. Αντίθετα, για τον Μαρξ τα πρώτα θύματα (και όχι θύτες) της υπόθεσης αυτής θα είναι οι ίδιοι οι ξένοι εργάτες της Αγγλίας (και όχι οι ντόπιοι εργάτες όπως λέει ο πολλάκις αποδεδειγμένα ψευταράκος ο Άδωνις στο 1:20 – και επαναλαμβάνει ο αδερφός του στο 1:44). Το πρόβλημα για το Μαρξ (και πολύ σωστά) όπως φαίνεται απ’ το άρθρο είναι η επιδείνωση της κατάστασης των εργατών. Αν η εισαγωγή ξένων εργατών επιτευχθεί χωρίς να χρησιμοποιηθεί εις βάρος των εργατικών δικαιωμάτων δεν τίθεται ζήτημα. Γι’ αυτό και φυσικά ο Μαρξ είναι υπέρ οποιασδήποτε κίνησης συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας (βλ. υστερόγραφο).

Τέταρτον, ποια είναι η λύση.

Υπενθυμίζω και πάλι ότι μιλάμε για εισαγόμενους εργάτες και όχι για κατατρεγμένους λαθρομετανάστες. Γι’ αυτό και ο Μαρξ καλεί τους Γερμανούς εργάτες να σκεφτούν τους ταξικούς αδερφούς τους Άγγλους και να μη λειτουργήσουν ως απεργοσπάστες για λογαριασμό των Άγγλων εργοδοτών. Δε καλεί το αγγλικό κράτος να κλείσει τα σύνορα και να τους απελάσει! Ούτε αυτούς ούτε ουτς μετανάστες που ήδη ζουν στην Αγγλία.

Το πιο ωραίο το άφησα για το τέλος: Είναι ακριβώς οι ίδιοι αυτοί πολέμιοι της λαθρομετανάστευσης, οι οποίοι όταν τους μιλήσεις για τους Έλληνες μετανάστες “στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές” θα σου φέρουν σα πρώτο επιχείρημα ότι “εκείνοι πηγαίναν νόμιμα μετά από πρόσκληση της αντίστοιχης κυβέρνησης”. Σαν εισαγόμενοι εργάτες δηλαδή! Υπέρ της εισαγωγής εργατών που λέει ο Μαρξ, δηλαδή, και κατά των κατατρεγμένων μεταναστών. Δύο στα δύο λάθος.

ΥΓ. Αυτές τις μέρες κινητοποιήθηκαν σε απεργία οι “εισαγόμενοι” Αιγύπτιοι εργάτες της Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης με αίτημα την αύξηση των μεροκαμάτων. Άραγε όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για το ότι πέφτουν τα μεροκάματα τους στηρίζουν;

Τέρμα τα ψέμματα. Οι μετανάστες είναι ταξικά μας αδέρφια. Τα μεροκάματα τα ρίχνουν οι εργοδότες και μόνο οι εργοδότες. Και το καλύτερο όπλο τους για να το πετύχουν είναι η διάσπαση Ελλήνων-μεταναστών εργατών.
πηγη
http://parekklisi.wordpress.com/2010/01/08/marx-metanastes/

Δεν υπάρχουν σχόλια: